CHAPTER 12

“You’ve changed so much,” hindi pa rin maalis ang tingin ni Sam sa kababata. Hindi nya akalain na ang dalagitang palaban ay isang napakagandang dalaga na ngayon. Sa limang taon, napakalaki ng ipinagbago nito.

“Ano ka ba, ako pa rin to,” sabay hampas ni Devon kay Sam.

“At hindi pa rin nawawala ang hobby mong manghampas pag pinupuri ka o natutuwa ka,” natatawang sabi ni Sam.

“Sinabi mo pa insan. Nung umalis ako, ako ang pinagtitripang hampasin ni Devz. Andami ko ng pasa. Buti na lang lagi nya kong nilalakad sa mga girls na gusto ko kaya okay lang,” singit ni Patrick saka sila nagtawanan.

“May sumagot naman sa mga girls na yun?” tanong ni sam sa pinsan.

“Yun na nga eh, walang naniniwala sa kanya kaya lagi ako’ng binabasted,” kamot ni patrick ang ulo kaya tipong hahampasin na naman sya ni Devon ngunit tumakbo na ito. Naiwang nagtatawanan sina Sam at Devon.

“Tama ka bubble D, hindi ka pa rin nagbabago,” natatawang sabi ni Sam saka nito inakbayan si Devon.

“At ganyan pa rin ang tawag mo sakin, SAMakatuwid,” natatawang turan ni Devon sa kaibigan. Sabay na nagtawanan ang dalawa. Kumapit naman si Devon sa bewang ni Sam. Masaya silang nagtungo sa hotel. Nadatnan nila si Patrick na kinakausap na nito ang receptionist. Masaya pa rin silang nag uusap nang lumapit sa kanila si Ms. Lavander.

“Devon, may gagawin ka ba ngayon? Gusto kang makausap ni Mr. Roberts sa kanyang office..” sabi ni Ms. Lavander kay Devon.

“Tungkol po saan?” nagtatakang tanong ni Devon sa assistant ni James.

Nagtataka ring tumingin sina Sam at Patrick na parang humihingi ng paliwanag.

“I think it’s about it’s about the scholarship na in-offer ni Ms. Lorie sa’yo. Puntahan mo na lang sa office. Hindi na kita masasamahan coz I have to entertain his guests na nasa restaurant na ngayon. Are they your friends?” tanong ni Ms. Lavander at nginitian sina Sam at patrick.

Ngumiti rin ang dalawa at magiliw na nagpakilala.

“This place is awesome! It’s more than what I was really told. No wonder na dinadayo itong resort nyo.” Puri ni Sam sa resort.

“Oh! Thank you. Please enjoy your stay and let us know pag may kailangan kayo or tanong kayo, we’ll be very happy to accommodate you,” nakangiting sabi ni Ms. Lavander.

Tumango lang sina Sam at patrick at nagpasalamat. Umalis na rin si Ms. Lavander at nagtungo sa restaurant.

Nang makaalis si Ms. Lavander, tinanong agad ni sam si Devon, “ Nag offer ng scholarship ang resort? Really?”

 “Marami palang pinapaaral ang Resort. Yung ibang nag graduate, dito na din sila nagwork. Mabait nga yung may ari,” paliwanag ni Devon. ‘Mabait? Pati ba si James?’ tanong ng isip nya.

“Ganun ba? Okay ah. Puntahan mo na. kaya na namin to. Tawagan kita mamya para sabay tayong maglunch. For sure gutom ka na rin,” sabi na lang sa kanya ni Sam.

“ Kanina pa po.” Natatawang sambit ni Devon ngunit sa loob loob nya, kinakabahan syang makaharap muli si James Roberts. Tinignan nya ang pasilyo papunta sa opisina nito.

--------------------------

Nag-usap sila nina Sam na tatawag si Devon sa kanila pag tapos na syang kausapin ni Mr. Roberts. Kung alam lang ni Sam at Patrick ang anging engkwentro nya kay James, siguradong sasamahan sya ng mga ito.

Kumatok si Devon sa pinto.

“Please come in” narinig nya ang boses ng lalaki mula sa loob. Nang buksan nya ang pinto, nag angat ito ng mukha. Nang makita sya, pormal nitong itinuro ang upuan sa harap ng desk nya. Bagamat bantulot, umupo si Devon ngunit hindi nito tinitignan ang kaharap. Ngunit nararamdaman nya, nakikita nya mula sa gilid ng kanyang mga mata na nakatitig ito sa kanya. Pagkaraan ng ilang segundo, nagsalita ito.

“Do you have an idea kung bakit kita ipinatawag?” pormal pa ring tanong nito kay Devon.

Huminga nang malalim si Devon bago nagsalita.

“Sabi ni Ms. Lavander, baka tungkol sa scholarship. “ sagot ni Devon na hindi p rin tumitingin sa kausap.

“Nakita ko ang resume mo. So member ka pala ng isang banda.” Casual na sabi nito sa dalaga.

“Sumasali ako sa mga school plays at pagkagraduate ko ng high school, sumasama nako sa banda.’ Pagbibigay impormasyon ng dalaga.

“Do you only sing or alam mo ding tumugtog ng instruments?” tanong ulit ni James.

“Alam ko’ng mag gitara pero usually ako ang kumakanta,” sagot ulit ni devon.

“Can you sing now?” nang aarok na tanong ni james.

Nabigla si Devon. Pinapakanta sya nito? Tinignan nya ang kausap at seryoso itong nakatingin sa kanya.

“Kakanta ako dito?” natitigilang tanong ni devon. Hindi nito alam kung seryoso ba ang kaharap o nagbibiro.

“Well if you want to sing outside, let’s go,” pilosopong sagot ni James.

Biglang nainis si Devon sa sagot ng lalaki.

“Okay, I’ll sing here.” Huminga ito ng malalim saka nag isip ng kakantahin.

“You can stand up if you want,” muling nagsalita ang lalaki. This time, may ngiti na sa labi nito.

Tumayo si Devon at saka muling huminga nang malalim. Kung balak ng lalaking pahiyain sya, hindi nya ito bibigyan ng kasiyahang makita yun. Kung ang motibo naman nito ay patunayang karapat dapat sya sa pagkapanalo nya, yun ang makikita nito. Pagkatapos ay nagsimula nang kumanta ang dalaga:

"Hello" was all we said
Now I can't get you out of my head
Something in your smile I guess
Left my heart so breathless
My eyes just couldn't help but sigh
This heart of mine can no longer deny
It's such a special feeling
I know that love is waiting 'round the bend
I'm so close to being close to you
It only takes a while or two
For love to smile at me and you
For all we know this love may grow
It all seemed like a dream
Can't believe this is happening
Now you're here so close to me
Something I thought could never be
And I know I'm into something good
I'll try to make it last if I could
Got to get a little closer
I'm so close to getting to know you better
I'm so close to being close to you
I'm so close to being?
Close to you

Halos hindi na pumikit si James. Walang kakurap kurap na nakatitig ito sa dalaga.

'No wonder why she won. She has the voice of an angel,' sa isip nya. nang matapos kumanta ang dalaga ngunit

"Not bad," simpleng komento lang nito saka iminwestra ulit sa dalaga na maupo.

HIndi malaman ni Devon kung magpapasalamat sya o maiinis sa simpleng reaction ng lalaki. Ngunit sumunod na lang sya at muling naupo.

"If I hire you as a singer-performer for this resort, will you accept it?" maya mayay seryosong tanong nito sa dalaga na ikinabigla ni devon.

"Magtatrabaho ako dito?" di makapaniwalang tanong din nya kay james.

"Yes!" simpleng sagot ni james na naghihintay ng kanyang kasagutan.

"Seryoso ho ba kayo?" muling tanong ni Devon.

"Do I look like I'm joking?" balik tanong nito sa kanya.

"We have regular performers so hindi lang ikaw ang kakanta. I'll introduce some of them later." casual na paliwanang nito.

"Pero bakit?" nagtatakang tanong ni Devon.

"I don't expect that reaction from you Ms. Servo. Many college graduates desire would do everything they could to work in this resort. Shouldn't you be grateful that I offered you a job?" nakataas na ang kilay nito habang nagsasalita.

Hindi nakaimik si Devon. Tama naman si James. Hindi bat isa ang JAEVON resort sa pinakatanyag sa Pilipinas. Isang napakalaking oportunidad. May stable na trabaho sa isang napakagandang lugar habang naeenjoy pa nya ang ginagawa dahil hilig naman talaga nya ang pagkanta. Ano'ng inaarte nya ngayon. Tumingin sya sa lalaki na ngayo'y nakatingin sa kanya.

"Salamat po Mr. Roberts. Maraming maraming salamat! Tatanggapin ko po ang alok nyo," desisyon ni Devon.

"Good," tumango si James. Nang ibaling ni Devon ang tingin, dina nakita ng dalaga ang makahulugang ngiti sa mga labi ng binata.