CHAPTER 10

Agad tumalikod si Devon pagkakita sa itsura ng lalaki. Gusto nyang umalis nang mga sandaling yun ngunit parang itinulos ang kanyang mga paa sa kinatatayuan. James chuckles in amusement saka ito dumiretso sa kwarto. Natatawa habang naghahanap ng isusuot. He invited Devon to come in but she chose to stay outside and kept asking him her cellphone. Hindi sya sumagot kanina and he waited her to go inside pero mukhang handang maghintay sa labas ang dalaga. Alam nyang hindi ito makakaalis hanggat hindi nito dala ang cellphone kaya hinintay nyang pumasok ito. But almost 10 minutes had passed, hindi pa rin ito pumapasok. Tinignan nya ito at nandun lang sa labas ng pintuan at hindi na maipinta ang mukha.

'Mukhang matagalang paghihintay ito' sabi ni James sa isip nya kung kayat napagpasyahan nyang maligo muna.

Nasa kalagitnaan ng paliligo ng marinig nya ang boses ng dalaga. Dali-dali nyang tinapos ang paliligo at lumabas. Nakita nya ang likod nya ang dalaga sa salas na inililibot nito ang paningin sa kabuuan ng living room. Nang humarap ito sa kanya, parang noon lang nakakita ng lalaking hubad baro. He can't help but chuckle in amusement. She looks naive and innocent. Umiiling iling na ngumiti si James at nagbihis na.

Sa living room, pagkatapos makaalis ni James sa likod nya, napaupo si Devon. Parang nanghina ang kanyang tuhod. Hindi naman yun ang unang beses na nakakita sya ng hubad barong lalaki kasi ang mga kaibigan naman nya ay ganun pag nagsuswimming sila. NGunit hindi nya alam kung bakit ganun na lang ang epekto ni James sa kanya. Matagal syang parang tigagal hanggang sa lumabas si James na nakabihis na at gwapong gwapo sa suot nitong puting shirt at short. Tinitignan sya nito na nakangiti ngunit di nya masalubong ang mga titg nito. Ibinaling ni Devon ang kanyang paningin sa bintana.

"Nasaan na yung cellphone?" tanong ulit nito kay James.

Ngunit hindi sya sinagot ni James. bagkus, dumiretso ito sa kusina.

"What flavor of ice cream do you want?" malakas na tanong nito sa kanya.

LAlong nagtaka si Devon. Bumabangon na naman ang inis nito sa lalaki. Hindi nya sinagot ang tanong nito. Isinungaw ni james ang ulo sa may pinto ng kitchen at muling tinanong si Devon.

"Do you chocolate, strawberry, vanilla? WHich one?" tanong nito.

"Ayokong kumain ng ice cream. Yung cellphone ko po, yun ang gusto ko," mahinahong sagot ni Devon ngunit inis na sya rito.

"Okay," simpleng turan ni James saka ito bumalik sa kusina.

Tumayo si Devon at iginala ang mga mata sakaling makita nya ulit ang cellphone. Nang tignan nya ang oras, halos alas dose y media na. Nanlaki ang mga mata at natutop ni Devon ang bibig.

'Ano na lang iisipin ng mga empleyado.' sa isip nya saka dali-daling tumungo sa may pintuan. Bahala na. Bukas na lang nya kukunin ang cellphone kay Ms. Lavander. Kung bakit kasi ano'ng naisip nyat sumama sama pa sya rito.

Nang lumabas si james mula sa kitchen, wala na si Devon sa kinauupuan nya. Naisip nyang nasa CR lang ito ngunit hindi naman nakaswitch ang light. Nang puntahan nya ang pintuan, wala na doon ang slipper ng dalaga.

'Umalis na di man lang nagpaalam,' naiiling na nangingiti si James. Ibinalik nya sa kusina ang inihandang chocolate ice cream para sa dalaga. Nawalan na rin sya ng ganang kumain. Kinuha nya ang cellphone ni Devon na nasa kwarto nya. Iniisip kung dadalhin ba nya ang cellphone nito sa cottage o ipabigay na lang kay Marissa o Ms. Lavander. Nagdesisyon syang ipabigay na lang ito kay Marissa. Hindi pa rin maalis sa isip nya ang mukha ni Devon. 

'Simple yet beautiful,' naisip nya. Nakantgiti habang iniisip ang naging engkwentro nila ng dalaga sa maghapon.

Samantala, naiinis pa rin si Devon habang naglalakad papunta sa cottage nila. Hindi nya alam kung ano ang iniisip ngayon ng receptionist na nakakita sa kanya pagbaab nya sa elevator. Nakangiti itong nakatingin sa kanya. Baka iniisip nito kung ano'ng ginawa nya sa penthouse kasama ni Mr. Roberts.

'Wag ka nga,' sita nya sa sarili. 'Ano naman gagawin nyo dun. Bakit naman sila mag iisip ng ganun,' tanong nya sa sarili. Nadaanan nya na may mangilan ngila pa ring nasa swimming pool.
'The night is still young,' ika nga ng karamihan. Nang marating ni Devon ang cottage, pumasok agad sya sa kwarto. Naglakad sya nang pabalik balik. Naiinis sya sa pakikiharap ng James Roberts na yun sa kanya.

'Bat ka naman maiinis aber?' tanong nya sa sarili. 'Naiinis o na eexcite? Mukhang interesado sayo,' sabi ng isa pang parte ng utak nya.

Umiling sya tanda ng di pagsang ayon.

'Hindi magkakagusto ang isang tulad nya sa tulad ko,' sabi nya sa sarili. 'Kaya anuman ang iniisip mo, burahin mo na. Mag enjoy ka lang. Isang linggong bakasyon, bonggang experience,' sabi na lang nya sa sarili. Humiga na si Devon. Nakatulugan nya ang pag iisip kay James Roberts.

------------------

Nagising si Devon sa katok sa pinto. Tinatawag sya ni fretzie. Nang tignan nya ang oras, alas 7 na ng umaga. Binuksan nya ang pinto at iniabot sa kanya ni Fretzie ang kanyang cellphone.

"Ibinigay ni Ms. Marissa. saka may loaf bread na dito. Sinabi ni Ms. Marissa na pwede na tayong magluto rito. " sabi ni Fretzie.

Maagang nagising si Fretzie dahil maaga itong nakatulog dala ng migraine kagabi.

"Tulungan kita mamya Fretzie tawagan ko lang ate ko," sabi ni Devon. Pumasok sya ulit sa kwarto at idinial ang numero ng kanyang ate.

"Te, kumusta si mama," tanong agad ni devon sa ate nya.

"Ha?" halatang bagong gising lang ang ate nya dahil sa boses.

"Ayos lang ba si mama?' tanong ulit ni Devon sa ate.

"Oo naman. bat ka ba nagpapanic?" tanong ng kanyang ate.

"Kala ko tumawag kayo kagabi?" nakahinga na nang maluwag si Devon.

"Tumawag nga ako. Bakit nga ba hindi mo sinasagot?" sermon ng ate nya.

"Ha?" natigilan si Devon.

"Pero tumawag ako dahil tinatawagan ka daw ni Patrick hindi mo daw sinasagot. Sabi nya mga 9am dating nila jan." paliwanag ng kanyang ate.

"Ah! Ganun ba. Kala ko kasi kung ano na." turan ni Devon sa ate.

"Baka maubusan ka ng load. Basta enjoy ka na lang jan. Wag mo kaming alalahanin dahil okay lang kami. Okay lang si mama." sabi ng ate nya.

Nagpaalam na rin si Devon. Nakahinga sya nang maluwag. Siguradong tatawag naman si patrick mamya pagdating nila sa resort. Kahapon 1 bar na lang ang cellphone nya ngunit ngayon, full charge.

"Suguro chinarge ni Ms. marissa," naisip nya. Bigla nya ulit naalala ang pagpunta nya sa penthouse ni James.

'Buti na lang at nakonsensya, ibinigay din,' sa isip ni Devon. NAgpapasalamat pa rin sya at ang lalaki ang nakapulot. Sabagay, wala naman sigurong magkakainteres sa phone nya dahil puro sosyal at mayayaman ang guests ng resort. Lumabas na sya at tinulungan si fretzie sa paghahanda ng kanilang breakfast. Maya-maya'y, lumabas na rin si Tricia na may hang over pa. Agad itong pumasok sa banyo. Nang lumabas, naupo sa salas.

Tricia: Devon, pa'no ako nakauwi?

Maya-maya'y tanong nito kay Devon.

Devon: Hinatid ka ni James Roberts.

Trcia: What?

Nabiglang sabi ni Tricia.

Tricia: ano'ng sabi nya?

Lumapit na si Tricia sa kanya. Kasalukuyang nagtitim[pla na sya ng gatas para rito.

Devon: Heto. Uminom ka muna ng gatas.

Kinuha ni Tricia ang tinimplang gatas para sa kanya ni Devon at hinintay ang sagot ni Devon sa tanong nya.

Devon: Wala naman syang sinabi. Basta hinatid ka lang dito.

Tricia: Oh no! ANo na lang ang iniisip nya tungkol sakin. Kelangan kong bumawi.

Nagkatinginan na lang sina Devon at Fretzie ngunit di na sila nagsalita pa. Mukhang gusto ni Tricia ang owner ng resort. ANuman ang gawin ni tricia, labas na sila dun. Ipinagkibit balikat na lang din ni devon ang naging engkwentro nya sa lalaki. Marahil, walang ibig sabihin ang mga paraan ng pakikiharap nito sa kanya. Nang maihanda nina Fretzie at Devon ang breakfast, tinawag na nila si tricia. Pagkatapos nilang kumain, nagkusa na si tricia na magligpit ng pinagkainan nila. Maya-maya'y nagriring na ang telepono ni Devon.

"Devon, malapit na kami," bungad sa kanya ni Patrick pagkasagot nya sa telepono.

"Talaga? O sige, hintayin ko kayo," excited rin si devon na makita ang kaibigan at ang pinsan nito. Naalala nya si Sam, crush nya nung high school sila.

'Ano na kaya hitsura nya?' tanong ni Devon. Payat kasi ito nung high school sila. Halos limang taon nang nagmigrate sa US si Sam at ang pamilya nito. Yung huling litratong nakita nya ay nung nakarang taon pa. Naalala nya, maliban kay Patrick, si Sam din ang tagapagtanggol nya sa mga bullies sa school nila. Lagi syang tinutukso na tomboy dahil kasama nya sina Patrick at Sam. mas nauna ng isang taon si Sam ngunit sya at si patrick ang kasa kasama nito. Pati yung mga kaibigan ni Sam, kilala din sya. Kaya sa school nila, may mga girls na naiinggit sa kanya. Yung iba, siniraan pa sya at sinabing malandi dahil laging kasama ang mga boys. nang malaman ito ni Sam, kinompronta nya ang mga babaeng yun. Sikat si Sam sa school nila kaya pinakkikinggan ng mga kapwa nya estudyante ang sinasabi nito.

Napapangiti si Devon habang naiisip ang kaibigan. Maya-maya'y nagbihis na sya. Hihintayin nya sa port sina Sam at patrick.

Nang lumabas sya mula sa kwarto, nanonood na si Fretzie ng TV. Lalabas daw sila mamaya ni tricia at magsuswimming. Sinabi nya na susunduin nya ang mga kaibigan at susunod sya sa kanila mamya. Gustong ipakilala ni Devon ang mga ito sa kanila.

Nakangiti pa rin si Devon habang papunta sa port. Nang tawagin sya ni Ms. Marissa.

Marissa: Devon, saan ang punta mo?

Devon: Hihintayin ko po mga kaibigan ko sa port.

Marissa: ah! Hindi ko na kayo masasamahan mamya kasi may meeting kami. Kayo ng bahala mamya ha? Pero mamyang alas-tres, sabbihin mo kina Tricia and Fretzie, punta kayo sa office. Ms. Lavander needs to discuss something with you guys.

Tumango na lang si Devon. Pagkatapos makalis ni Ms. marissa, tumuloy na si devon sa port. Naglalakad sya sa puting buhangin. Di nya maiwasang mamangha sa ganda ng lugar. marami na ring mga turista ang nasa beach. Naglakad lakad muna sya at namulot ng mga shells. Naupo sya sandali at pinagmasdan ang dagat. sa mga oras na yun, payapa ito, malinaw.. Malamig kung kayat nayakap nya ang sarili. Nakalimutan nyang dalhin ang sweater.

"Take this," maya-mayay narinig nya ang pamilyar na boses sa kanyang likod. nang tignan nya ito, ang nakangiting James Roberts na iniaabot ang jacket sa kanya.

Tipid na ngumiti si devon at umiling.

"Hwag na. Okay lang ako," sabi nito sa lalaki. Saka ibinalik nya sa dagat ang tingin. Ngunit naramdaman na lang niyang inilagay ng lalaki ang jacket pasuot sa kanyang likod at saka ito naupo sa tabi nya. Bagamat nagulat ngunit hindi na tumutol pa si devon dahil nilalamig na sya. Nang tignan nya ang lalaking nakaupo sa tabi nya, tahimik itong nakatingin sa dagat. Inalis ni Devon ang tingin nya sa lalaki.

" Why did you leave last night without even saying a word," maya mayay tanong ni James sa kanya.

Walang maisip na isasagot si Devon kaya tahimik lang itong nakatingin sa dagat. PAlakas nang palakas ang kaba sa kanyang dibdib hindi sa takot o anupaman ngunit dahil sa presensya ng lalaki. Sa parte ni James, nagtataka rin sya sa kanyang sarili kung bakit ganito na lang ang epekto ng babaeng ito sa kanya. Gusto nya itong laging nakikita. Gusto nyang nakakatabi. Gusto niyang kontrolin ang sarili. Hindi ito tama kung kayat ibinigay nya kay Marissa ang cellphone nito para iabot sa dalaga. Bagamat nagtataka si Marissa kung pa'nong na kay Mr. james Roberts ang cellphone ni devon, hindi na rin ito nagtanong pa. Ngunit habang papunta sya sa port para sunduin sina Bret at ang mga bisita nito ganun din ang pinsan nitong si Ivan, namataan niyang papunta din sa dagat ang dalaga. Seeing her with her long hair waved with the wind, he can't help to grasp in awe. Napakaganda ng dalaga. When he saw her picking some shells na parang bata, lalo syang na attract dito kung kayat di na nya namalayan na lumalapit na sya. nang makita nyang umupo ang babae at yakapin ang sarili dahil sa ginaw, how he wanted to hug her tightly and keep her warm. He's jealous of the jacket dahil nakayakap ito sa dalaga. Muling napangiti si James sa naiisip. Matagal silang nakaupo lang. Hindi nagsasalita ngunit nagpapakiramdaman. Maya mayay, tumayo na si Devon at iniaabot sa kanya ang jacket.

"Where are you going?" tanong ni james sa kanya.

"jan lang," maikling sagot nito at iniaabot pa rin sa kanya ang jacket.

"it's cold. Use it." sabi din ni james at tumayo na rin sya. Pinagpag ang buhangin sa kanyang pantalon.

"Hindi. Okay lang ako.Salamat." Sabi ni Devon at iniwan ang jacket sa paanan ni james saka ito umalis.

Kinuha ni james ang jacket at sinundan ng tingin ang dalaga.

"Looks like she's a little stubborn," napapiling na lang si James habang nakatingin pa rin sya sa dalaga.