CHAPTER 19

Habang hinihintay ni Devon ang kanyang turn, naupo sya sa isang monoblock chair. Masaya nyang pinapanood sina Fretz and Bret na may duet. Maya-maya’y lumapit sa kanya si Ann.

“ They look lovely. Sweet.” Sabi ni Ann sa kanya.

Tinignan nya ang babae. Nakasuot ito ng minidress na yellow at may summer hat.

“ I’m not sure if we were properly introduced,” nakangiti ito sa kanya. “I guess, this is the chance. I’m Ann, friend ni Bret.” She extends her right hand. Kinuha ito ni Devon at nakipag shake hands.

“I’m Devon.” Sabi nya. Sinipat sya ni Ann mula ulo hanggang paa. Naconscious tuloy sya.

“No wonder, you’re very pretty kasi. You have a beautiful skin.” Nangingiting papuri nito sa kanya. Kaya tuloy hindi mawari ni Devon kung bukal sa loob nito ang pagbibigay ng papuri.

“Salamat.” Tipid na sabi ni Devon.

“May boyfriend ka na?” muling tanong nito.

Bagamat nagtaka sa tanong nito, sinagot pa rin ito ni Devon. “Wala.”

“Owz? Impossible naman ata yun. Sa ganda mong yan and with that kind of profession, I’m sure maraming nanliligaw?” Ann looked surprised.

“Wala pa sa isip ko. Marami pa ako’ng pangarap sa buhay para sa sarili ko at sa pamilya ko,” Devon didn’t  realize na nakakapagkwento na sya. Or maybe, she's trying to be friendly.

“ I get it. Gusto mong mabigyan ng good life ang family mo. At kahit kalimutan mo for the meantime ang personal life mo, okay lang. You just want to do everything for your family, right?” tanong muli nito.

“Syempre naman. Kahit sino, yun ang gagawin.” Turan ni Devon.

“I see.” Tumatango tango si Ann bilang pagsang-ayon ngunit di nakita ni Devon ang makahulugang tingin nito sa kanya.

Maya-maya’y dumating sina Sam at Patrick sa Concert Hall. Nilapitan agad sya ni Sam. Nagpakilala naman si Patrick kay Ann. Nung una, mukhang snob si Ann kay Patrick, ngunit maya-maya lang, nagtatawanan na sila.

“Okay ka lang Bubble?” nag-aalalang tanong ni Sam. ”I was worried sa’yo last night.” Kung nalaman nito ang nangyari sa kanila ni James, tiyak, lalong mag-aalala ito.

"Okay na ako. Hayaan mo, di ko na uuliting uminom." assurance nito sa kaibigan.

Ngumiti na lang si Sam at nakahinga nang maluwag. Dahil kelangan pa nyang magrehearse, umalis muna sina Sam at Patrick. Nang dumating si Ivan at Ms. Lav, agad pinuntahan ni Ann si Ivan. Nag-usap ang mga ito. Pinuntahan sya ni Ms. LAv.

"After ng rehearsal, punta na kayo sa dressing room. Pumili kayo ng isusuot nyo," ani Ms. Lav.

Tumango si Devon. "Si Ms. Marissa po?" paghahanap niya sa mabait na assistant ni James.

"Ayun, may pinapuntahan ang boss sungit," saka mahinang tumawa si Ms. Lav.

Nagtatakang tinignan ni Devon si Ms. Lav. Hindi pa man sya nakakpagtanong, sinagot na sya nito. "Yung gwapong bossing namin. Parang babaeng may regla. Ang init ng ulo kanina pang umaga. Kung anu-anong pinagdidiskitahan." muling natawa si Ms. Lav.

Matatawa sana si Devon sa description nitong 'parang babaeng may regla' ngunit parang alam nyang sya ang dahilan ng kasungitan nito ngayon. 'Marahil dahil sa nangyari kagabi.' sabi ng isip nya. 'Feel mo te, sure ka ba? Baka naman nag away sila ng gf or pressured lang sa event bukas.' sigaw naman ng isang bahagi ng utak nya.

Dahil may board meeting, umalis na sina Ivan, Ann, at Ms. Lav. Naiwan na lang silang mga performers. Tatlo ang songs ni Devon. Pagkatapos nilang magpractice, kinongratulate sya ni Bret.

"That's amazing. I was awed. Keep it up tomorrow." sabi nito sa kanya.

Sa concert hall na sila kumain. May lunch pack na inihanda ang resto para sa kanila. Kinahapunan, wala pa rin si Trisha. Sumaglit lang sa hall si Marisa at ipinaalam na nagkasakit na nga si Trisha. Mukhang hindi ito makakapagperform bukas. May lagnat rin ito ayun kay Marissa. Yung Kanta nya, pinaghatian nila ni Fretz. Moon River at From This moment On ang napunta sa kanya. Ibinigay ni Bret ang lyrics, pinag aralan nya ito saka prinactice. Dun na rin sila nag dinner. Nang matapos sila sa rehearsal, pumunta sila ni Fretz sa dressing room. Nandun na ang mga gown nila. Dahil sa kapaguran, ang designer na mismo ang pumili ng mga dapat nilang isuot.

Umuwi sila sa cottage na pagud na pagod. Tumawag si Sam ngunit hindi na rin ito nangulit dahil bakas sa boses nito ang pagod. Kinumusta lang nila si Trisha, bumaba na ang lagnat nito. NAtulog na rin sila pagkatapos.

-----------------------------------

Kinabukasan, kahit pagod nung nakaraang gabi, maaga pa ring nagising si Devon. Nakasanayan na ng katawan nyang maagang gumising. Gaya ng nakagawian nya, pagkatapos maghilamos at magkape, naglakad lakad sya sa beach. Hindi nya akalaing, maaabutan nyang muli ang lalaking sinupladahan nya kahapon din ng umaga. Nakangiti ito sa kanya nang makita sya. Seryoso lang na naglalakad si Devon. Hindi nya pinapansin ang lalaki.

Maya-maya'y, he's humming a song na. Napatingin rito si Devon. Ngunit nanatiling hindi sila nagkikibuan.

'Mabuti naman,' sabi ng isip nya.

"Haaay, ang hirap naman," malalim na buntong-hininga ng lalaki.

Yun ang ikinangiti ni Devon. Biglang nagliwanang ang mukha ng lalaki nang makitang ngumiti si Devon.

"Haay, salamat. Akala ko di na kita makikitang ngumiti," sabi nito.

"Ang lalim ng buntong-hininga mo. Parang galing pa sa kasuluk-sulukan ng mundo," natatwang biro ni Devon. Kahit paano, magaan ang loob nya rito. Mukhang harmless naman.

Natawa ang binata. "Paano, ang hirap hindi makipag-usap sa'yo. Pero takot naman ako'ng sungitan mo ulit. kaya quiet lang ako. Pero ang hirap talaga." Nagpapacute face na ito.

"Sige, sorry kung sinungitan kita kahapon. Bad mood lang ako. Maiwan na kita rito. enjoy your stay," pagpapaalam na nya rito. Kelangan nilang maghanda for the big event tonight. Spa, parlor, manicure, pedicure. Isusukat pa yung mga gown nila at costumes.

"Wait, ano'ng pangalan mo?" tanong ng lalaki.

"Never Mind. Ayokong sabihin." turan ni Devon. Saka na ito na umalis.

"Bye Never." Pahabol na sigaw ng lalaki na ikinatigil ni Devon. Saka muling lumingon rito.

"What? I asked your name, sabi mo Never Mind. So I thought, Never is your first name." nagmamaang maangang paliwanag nito.

Natawa na lang si Devon ngunit di pa rin nya sinabi ang pangalan. Umalis sya habang naiwan ang binatang nakasunod ang tingin sa kanya.

---------------------------

"Who the hell is that guy? You're flirting with that guy this early?" nagulat sya. NAkatayo si Nakaharang si James sa daraanan nya at halos magsalubong ang mga kilay nito.

Nainis na rin si Devon sa accusation nito. "Hindi ko kilala yung lalaking yun."

"Aha! And you're flirting with a man you don't know. Wow! You tried to run away from me but here you are, flirting with a stranger?"  nakangisi na ito.

"I'm not flirting," medyo tumaas na rin ang boses ni Devon. May sasabihin pa sana si JAmes ngunit may taong nagsidatingan. Yun ang hinintay ni Devon. Tumakbo na sya pabalik sa cottage. Hindi na sya hinabol pa ni James.

--------------------------

Inis na bumalik si James sa office nya. He went to the cottage to talk to Devon and apologize pero nakita nya ang pag uusap nila ng lalaking yun sa beach...na silang dalawa lang. Halos sugurin nya ang mga ito. He saw how she smiled at him. Naiinggit sya sa lalaki. Whoever he is, he wanted to cast him away from her.

"Sir, nasa telepono po ang dad nyo." bungad ni MArissa sa kanya.

Biglang nag alala si James. Agad nitong kinuha ang telepono.

"Dad," simula ni james.

"Hey son. How's everythin' goin?" his dad sounds sickly.

" Very well dad. Everything is set for tonight's party. Don't worry. Everything's perfect," sabi nya sa ama.

" When you give your message later, extend my regards to everyone...especially to the employees. Tell them I am thankful for their help and for helping you as well. Tell them, i'll cherish their support and may they continue to support you, Ivan, and Lorie. MAke them feel they are loved, son." bilin ng ama.

James can't help but felt guilty. His dad just loves his people so much. And that's something he has to learn more.

"Don't worry dad. I'll tell them those. How are you doing?" he worriedly asked.

His father just laughed. "This is an old man but still strong. Baka talunin pa kita sa swimming race pagbalik ko jan," his dad jokes.

Tumawa na rin si James. It's just so heartwarming to hear his dad laugh.

"I need to hang up now son. Nandito na ang doctor ko. Tell Lorie to call your aunt Bittey later. And Ivan too," nagpaalam na ang ama.

"I will dad. Take care," James said.

------------------------------

Nawala ang inis ni Devon nang makita ang mga kaibigan sa labas ng cottage. NAghihintay sina PAtrick at Sam sa kanya. MAy dala silang nakapack na sa tantya nya naglalaman ng pagkain.

"Saan ka ba galing," bungad na tanong ni Sam.

"Ha? Naglakad-lakad lang sa beach. Ano mga yan?" tanong nya.

"Hulaan mo," excited na itinaas ni Patrick ang mga bitbit nya.

"Pagkain..halata naman," natatawa na rin si Devon.

"Oo nga pagkain pero ano'ng pagkain?" tanong ulit ni Patrick.

"Paamoy," inamoy ni Devon ang mga nakapack. Natawa na lang si Sam at ginulo ang buhok nito.

"Para kang aso jan. Tara sa beach, dun tayo kumain. Parang picnic lang." anyaya nito sa kanya.

"Tayo lang?" tanong ni Devon.

"Nandun na si Yen. Nagbibihis lang si Fretz, sinabihan ko na kanina. Si Trisha, maysakit pala. Naghihina pa daw. Anjan ata yung doctor at nurse." sabi ni Sam.

"Ganun ba. Sige." Sabi ni Devon. NAng makalabas si Fretz, nagpunta na ang mga ito sa beach. Nandun nga si Yen. Magana silang kumain at nagkwentuhan. Hindi nila namanlayan ang oras. Tinatawagan na sya ni MArissa. AT pinapapunta sa hotel. DUn na daw sila magbibihis para mamya. Tinapos na nila ang pagkain.